19-02-09

God?

vroeg ik,
ben Je mij vergeten
dwaalde ik te ver van Jou op vergane sporen
verder ploegend in niemandsland
zeker wetend
wat ik nu in vraag stel

voel ik daarom enkel leegte
heeft het gif mijn geest besmet
en werd met het slechte
ook nog
mijn geloof ontvreemd

het kind in mij wil dit niet weten
en vlucht angstig naar de bron
waar het zacht en warm onthaald wordt
rusten gaat
waar alles ooit begon

17:03 Gepost door Claudine in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kanker, ongeloof |  Facebook |

Commentaren

Lieve Clo Ik heb het ook op je gewoon blogje gelezen maar ik vind het een prachtig gedicht...het doet je toch eens stilstaan bij bepaalde dingen die we eerder als gewoon beschouwen...tot het even iets minder gaat.
Ik heb per mail terug een mooi gedicht gekregen van een vriendin en heb het voor morgen op mijn blog gepland....mijn inspiratie om gedichten te schrijven is heel ver te zoeken...weet ook niet hoe het komt.
Fijne maandag nog hé lieverd en verzorg je heel goed...toch jammer dat ik nu niet met de auto mag rijden om je eens flink in de watten te leggen zodat je gans genezen op reis kan vertrekken...maar daar zal je zelf wel alles aan doen hé!
Dikke knuffel

Gepost door: Veerle | 02-03-09

ZO MOOI Wat een prachtige gedichten, zonder twijfel!
... DIEP ONTROERD....
Je woorden hebben mijn lezersemoties oprecht geraakt. Daarom een kleine vrijblijvende vraag. Sinds enkele dagen hebben enkele “woordenliefhebbers” en ik een kleine forum opgestart. Een hartelijk plekje waar ieder van ons zijn eigen teksten en schrijfsels komt tonen. (Of gedichten van “groten” )Het is nog maar net gestart, tussen de feestdagen in…
Het zou voor ons prachtig zijn om een van je gedichten er te mogen ontdekken. En wie weet waarom niet om jou er af en toe te mogen ontmoeten? Om nog meer van je teksten te mogen delen?
Vrijblijvend… en een beetje hoopvol.

http://woordenvol.forumup.be

Van harte Hopelijk tot weldra,
Didier

Gepost door: didier | 27-12-09

De commentaren zijn gesloten.